Najnowszy artykuł
„Cynicznie nieśmiały nastolatek chce być społecznie akceptowany, ale doświadcza odrzucenia. Ich odrzucenie zamienia się w gniew. To pasuje do profilu dzieci, które potem stają się szkolnymi zabójcami” - twierdzi prof. Bernardo Carducci, dyrektor Instytutu Badań nad Nieśmiałością na Indiana University w Pensylwanii.
Świat osoby nieśmiałej
Jestem przerażona wewnątrz, ale nie pokazuję tego na zewnątrz - tak najkrócej scharakteryzowałaby swój osobisty świat osoba nieśmiała.
Nieśmiali w większości wypadków nie unikają innych ludzi, ale właśnie raczej szukają ich towarzystwa, pomimo problemów z nawiązywaniem kontaktu.
Nieśmiałość jest rodzajem upośledzenia psychicznego, które może okaleczyć człowieka w takim samym stopniu, jak kalectwo fizyczne, a jego skutki mogą być niszczycielskie.
Jeśli pragniesz tańczyć a boisz się spróbować, jeśli uważasz się za osobę mało atrakcyjną i ciągle troszczysz się o to jak inni cię odbierają, co myślą o tobie, jakie robisz na nich wrażenie, jeśli podczas publicznego wystąpienia lub innych stresowych sytuacji trzęsą ci się ręce, drżą nogi a twarz oblewa rumieniec to z pewnością należysz do osób, które mocno przeżywają swoją nieśmiałość i robisz wszystko aby usunąć się w cień, kiedy tylko jest to możliwe.
Nieśmiały zawsze przegapia i traci okazje. Taniec, przyjaźń, miłość, seks – wszystko to jest dla niego osiągalne tak samo jak dla innych, ale on nie robi pierwszego kroku, a gdy ktoś drugi wychodzi z inicjatywą, wówczas nieśmiały wycofuje się do swojego psychologicznego więzienia – uważa prof. Philip G. Zimbardo, znany badacz nieśmiałości.
Wiecznie tłumiąc swoje myśli, uczucia i działania oraz bojąc się ich ujawnienia na zewnątrz, nieśmiali tak naprawdę przeżywają swoje życie w wewnętrznym świecie psychicznym.
